De laatse weeken en de terugkomst.

De laatste twee en een halve week zaten nog vol met leuke dingen. Zo heb ik de jongens die gebleven zijn stratego geleerd, wat ze heel leuk vonden en gelijk ook heel goed in waren (werd na een week al verslagen….).

Maar mischein wel het spannendste was het van het sponzorgeld 2 Waterbuffels kopen. We kozen voor Buffels omdat we zagen dat de kinderen vooral iets persoonlijks nodig hadden, iets dat echt voor hun was en niet iets dat er voor het project is waar zij toevalig zijn. De buffels geven eenorm veel melk dat ook nog eens aangemengt met water kan worden omdat het een stuk dikker is dan koeiemelk. Hierdoor krijgt elk kind elke dat (soms zelfs 2 keer per dag) heerlijk warme melk, thee, of toetje (bijvoorbeeld yogurt of payasam wat ik persoonlijk heeeerlijk vond). het mooie hieraan is dus dat het echt voor hen is en voor nietmand anders. hierdoor hopen we ook nog wat extra zelfwaarde aan de jongens mee te geven, iets waarvan ik en Els allebij vonden dat het niet genoeg aan de jongens werd mee gegeven.

voor iedereen die heeft geholpen om dit mogelijk te maken, namens mij, de Father en vooral ook de jongens, EENORM BEDANKT!!!!

het kopen van de buffels was ook nog een flinke zoektocht. Nadat we op de veemarkt niets konde vinden, zijn we naar een andere Staat gereden om daar, in nog weer een andere taal te onderhandelen over een aantal buffels. Na twee keer niet op een gewenste prijs uit gekomen te zijn besloten we toen te doen alsof we voor een van de stafleden de buffels wou kopen. Dit wierp gelijk zijn vrugte af en we hadden al gouw een deal voor 2 buffels een was zelfs van een spiciaal ras dat nog meer melk geeft. Een van de buffels was nog zwanger en gaf toen dus nog geen melk, de andere had een paar dagen er voor een kalfje gekregen en gaf dus volop melk. Toen hebben we ze alledrie (kalfje krijg je er blijkbaar gratis bij) opgeladen in een vrachtwagentje en zijn we terug gereden naar het project waar de jongens die er nog waren gelijk enorm enthusiast waren, al hellemaal toen ze die avond voor het eerst melk kregen.

en toen braken de laatste 10 dagen aan, die erg speciaal waren omdat MIJN MOEDER LANGS KWAM!!!! We hebben haar toen van het vliegveld opgehaald in wat mischien wel de langst voelende autorit van mijn leven (het was maar 3 uur maar het voelde als een uur of 12). Je kan je denk ik voorstellen hoe blij ik was om na meer dan 5 maanden voor het eerst mijn moeder weer te zien. Mijn moeder had ook nog wat dingentjes voor de jongens meegebracht, zo had ze chocolademelk mix en gevulde koeken meegebracht, zodat we ze op een buffel verzie van koek en zopie konden trakteren, wat we toen me de passende temeratuur van 44 graden hebben opgedroken (ze genoten er van). Ook hebben we voor ze op een andere dag bitterkoekjespap gemaakt waar de jongens ook niet genoeg van konde krijgen.

Vervolgens zijn ik en mijn moeder met de slaapbus naar de bergplaats Ooty geweest waar we genoten hebben van heerlijke wandelingen door de natuur, ook zijn we in een botanische tuin geweest die schitterend was. In deze tuin was het leukste alleen mischien wel dat we een soort popsterren werden. Puur het feit dat we blank en buitelands waren, was voor héél veel mensen genoeg reden om te vragen of ze een selfie met ons mochten maken. Hoewel ik eerst probeerde bij te houden hoeveel selfies er van ons gemaakt zijn die dag, raakte ik na 40 de tel kwijt, maar op gegeven moment onstond er letterlijk een rij om met ons op de foto te kunnen, de politie kwam opgegeven moment zelfs kijken wat het opstootje nu was, het was een erg leuke ervaring. In ooty heb ik mijn moeder ook zo veel mogelijk Indiase gerechten laten proeven, en hebben we zelfs echte Indiase vrouwe kleding (sarie’s) gekocht en op maat laten maken voor mijn moeder en zusjes. In andere woorden een onvergetlijke trip en prachtige afsluiting van mijn reis.

Toen kwam de dag waar ik all een tijdje tegen op zag, de dag dat ik doei moest zeggen tegen de jongens en de Father, Ik hield het dan ook niet droog die dag (zelf nu ik er een maand later over schrijf krijg ik nog tranen in mijn ogen). De jongens en de Father vonden het duidelijk ook niet leuk en ik hoorde van de Father later dan ook dat één van de jongentjes de avond er voor in tranen was uitgebarsten.

Toen op het vliegtuig naar Nederland, de vlucht verliep dit keer zonder problemen en die ochtend kwam ik weer in Nederland aan. Het was erg gek om weer thuis te komen. Op het vliegveld werd ik op gewacht door Els wat ook weer supper leuk was om haar te zien (blijkbaar zo leuk zelfs dat we zelf door Hello, Goodby geflimd werden). Als kers op de taart had mijn zusje (Annemar) vrij genomen van school om mij op het vliegeveld te verrassen (ze sprong opeens vanachter een paal tevoorschijn). Kortom ik had me geen betere terugkomst kunnen wensen.

Dan is nu onze reis, en daarmee onze blog tot een einde gekomen, zelfs nu meer dan een maand later mis ik India en het project maar ik vind het ook wel weer heel leuk om bij mijn familie en vrienden te zijn in ons kille nederland (ook geen 44 graden celicius meer (: !!!!!)

Supper leuk dat jullie zo hebben meegeleefd met onze reis (in totaal meer dan 500 verschilende mensen!) en ik wens jullie allemaal het beste.

Bedankt en de groeten,

 

Jan-Gert en Els

 

Advertenties

Een gedachte over “De laatse weeken en de terugkomst.

  1. Margaret zegt:

    Bedankt voor jullie verhaal Jan-Gert en Els. Ik vond het boeiend om te lezen over jullie tijd in India. Ik wens jullie beiden alle goeds!’
    Margaret

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s